เคยได้ยินคนพูดกันว่า “ทำงานอ้วกเลย”
อืมม อ้วกจริงๆ

วันเสาร์ที่ผ่านมา(29/03) งานเสร็จเรียบร้อยตอนเช้าเลย
ไปพรีเซนต์งานด้วยความมั่นใจ สุดท้ายโดนให้เอางานโปรแกรมมิ่งไปโชว์ด้วย
ก็เครื่องเพิ่งซื้อใหม่ ยังไม่ได้ลงวินโดว์เลย ยังดีรีโมทมาเอางานที่เครื่องที่บ้านได้ ดีนะไม่ปิดเครื่อง
รายงานรอบสองเสร็จแทบไม่ไหวแล้ว คลื่นไส้มาก ลากสังขารไปขึ้นรถได้ ก็ไม่ยอมออกสักที นั่งรออย่างทรมาน
.
.
.
เป็นการเดินทางที่ยาวนาน มือชาลิ้นชาไปหมด แก้มกระตุก(แบบตากระตุกอะแต่มันกระตุกที่แก้ม)
ถึงเมืองทอง แทบไม่มีแรงเดิน ต้องขึ้นมอไซวิน มาถึงตึก ก็ซื้อสปอนเซอร์กินสักขวดแก้อ่อนเพลีย
เปิดประตูห้องปุ๊บ พุ่งเลย
ไอ้ที่กินไปตั้งแต่กลางวัน ยังอยู่สภาพเดิมทั้งสิ้น ทั้งน้ำ ทั้งบรรดาชิ้นส่วนต่างๆ ไม่มีการย่อยและดูดซึมทั้งสิ้น
ออกเสร็จ หายคลื่นไส้นิดหน่อย นึกว่าหายแล้ว
นอนพัก ไข้ขึ้นอีก ปวดหัวปวดตัว
โทรศัพท์ก็ตังค์หมด เดินลงไปเติมเงินก็ลงไม่ไหว ดีนะ ยังมีเน็ต ได้กั๊กโทรไปบอกแม่ให้ ต้องขอบคุณจริงๆ

สรุป นอนโรงบาล ให้น้ำเกลือ โดนเจาะเลือด(ไม่ชอบเล้ยย เสียวสยอง)

ฝากถึงเพื่อนๆ ทำงานหนัก ต้องพักผ่อน ผ่อนคลายกันเยอะๆนะจ๊ะ